Zoeken bedrijven ook wel eens actief?

Vroeg me het volgende af: bedrijven zoeken mensen en kijken dus in hun netwerk (bijvoorbeeld op LinkedIn) en op vacaturesites waar werkzoekenden hun CV hebben geplaatst. Maar waarom benaderen ze dan niet iemand die hen geschikt lijkt? Ik heb mijn CV al een half jaar op internet staan, maar de enige reacties komen van werving- en selectiebureaus (en de laatste maanden ook niet meer).

Ik hoor bij een afwijzing regelmatig dat ze mij meer geschikt vinden voor een hogere of andere functie. Maar als daar dan een vacature voor ontstaat, hoor ik niets en moet ik evengoed zelf weer solliciteren.

Het lijkt me zo leuk als een bedrijf mij eens benadert omdat ze mijn CV en persoon bij hen vinden passen. Wishful thinking?

Wandelen als training?

Gisterochtend in Limburg: grijze wolken en tegen tienen wat motregen. En fris buiten. Conclusie van mijn groepsgenotes: geen fietsweer. Alternatief: wandelen. Tsja… groepsdruk gaat boven individueel belang, dus vooruit dan maar.

De paden op, de lanen in….’t is niks voor mij. Gaat te langzaam (hoewel ik het tempo bijna niet bij kon houden, ben niet gemaakt voor wandelen, snel wandelen kan ik gewoon niet). En ik vind het gewoon niet leuk. Moet toch opletten waar ik m’n voeten neerzet om niet te struikelen, omhoog (puf), omlaag (puf), rotbeweging.

En nu: pijnlijke aanhechting ergens boven m’n rechterknie, pijnlijke heupen. Tsjee, ik word ook 39 volgende week…..

Laat mij maar fietsen tijdens een fietsweekend, gaat me beter af en is véééél leuker!

Meidenweekend

Het is weer tijd voor ons jaarlijkse fietsweekend met de meiden van de schaatsclub. Tenminste, zo is het ooit begonnen. Inmiddels bestaat de meidengroep uit een mix van meiden die ’s zomers met ons meefietsen (partners van clubgenoten), meiden van andere clubs  en onze eigen meiden. Maakt niet uit, het gaat erom dat we een weekend fietsen zonder mannen erbij die alleen maar bezig zijn elkaar er proberen af te rijden en constant doen wie het eerste boven is.

Persoonlijk hou ik wel van een gemixte groep. Mannen hebben een relativerende invloed geloof ik. Maar goed, heb gisteravond op de radio iets gehoord over het verband tussen wijs- en ringvinger, en heb begrepen dat ik meer mannelijke invloeden heb wat dat aangaat.   Dat verklaart wellicht mijn strijdlustigheid.

Maar niet geklaagd over onze meiden hoor, ze staan hun mannetje! Houden van kilometerslange tochten (arme sprinters onder ons, inclusief mijzelf) en zoeken het liefst elk klimmetje dat in Zuid-Limburg te vinden is op. Was vorig jaar erg blij dat we ‘de dode man’ niet konden vinden…. lekker laten liggen wat mij betreft.

Dus Zuid-Limburg, bereid je maar voor. Dit jaar zijn we met zes (vorig jaar nog tien!) meiden. Als je dus luid gegiebel hoort in combinatie met fietsgeluiden of geparkeerde racefietsen, dan zijn wij dat. Gewoon voor de lol van het samen fietsen (en de rijstevlaai).

Topsportweekend

Wow, wat een topsportweekend hebben we achter de rug. De voetbalvrouwen een ronde verder, een wereldtitel bij het judo en het roeien, een Europese titel voor de hockeydames en een prachtig fietsevenement in Drenthe. Wat wil je nog meer?

Niks mooiers dan na zelf de Ronde van Midden Nederland te hebben gefietst (120 km afgelegd met 31 km/uur gemiddeld) met de benen omhoog op de bank voor de tv mooie sport kijken!

Inzicht

Gisteren werd me ineens iets duidelijk. Je kent dat wel, zo’n moment dat je ineens in je hoofd een ‘klik’ hoort en hup, weer een nieuw inzicht erbij. Ik liep na te denken over de concurrentiestrijd die je ook in bedrijven tussen werknemers wel tegenkomt. En hoewel ik als sporter een wedstrijdmentaliteit pur sang heb, mis ik op de werkvloer de nodige portie meedogenloosheid. Je bent er toch om elkaar te helpen, nietwaar?

Niet waar dus. Ik heb het meegemaakt. Ellebogenwerk, slijmen, collega’s zwart maken om er zelf beter van te worden. Dingen die bij mij alleen maar walging oproepen. Kijk, als je tegen me wilt hardlopen, fietsen of schaatsen, voel ik me tot het uiterste uitgedaagd om van je te willen winnen. Maar na de finish zijn we wat mij betreft weer even goede vrienden, en als dan blijkt dat jij hebt gewonnen dan erken ik dat ook direct. En probeer ik de volgende keer wel te winnen door (nog) beter te gaan trainen. Zo maak je elkaar in de sport dus beter.

En zo ben ik ook op de werkvloer. Ik kan een collega onmogelijk zien als concurrent. We werken toch samen aan een goed bedrijfsresultaat? Dat lukt niet als je elkaar gaat tegenwerken. Ik geloof in elkaar stimuleren, in elkaar helpen, in elkaar beter maken, in elkaar aanvullen. Ik ben goed in A, jij in B, mooi, A + B = C in het kwadraat. Roddel en achterklap horen daar in mijn ogen niet bij. Evenmin als je eigen werk de hemel inprijzen zonder de hulp van je collega daarbij te noemen.

Maar ik ben er inmiddels achter dat dit een nogal naïef idee blijkt in de praktijk, helaas. Zal wel menseigen zijn, ook helaas. Niet sportvrouw-eigen in elk geval, en het is evenmin te leren. Zoiets zit in je of niet, en ik heb het gewoon niet. En dan word je wel eens over het hoofd gezien (bij een promotie) of je werk wordt helemaal niet gezien en als vanzelfsprekend beschouwd (totdat je ‘t niet meer doet, dan valt het opeens wel op). Ook frustrerend.

Wat moet een niet-meedogenloze werkloze sportvrouw met ambitie nu met dit inzicht? Tsja…. ik weet het ook niet, weer een stukje wijzer geworden denk ik dan maar :-).

Watertrappelen

Het is toch wat, voor de ene baan word ik afgewezen omdat de andere honderd kandidaten ‘beter aansluiten op het profiel’, voor de andere baan word ik afgewezen omdat ik te goed ben!

Tsja, wel complimenteus natuurlijk om te horen dat je meer geschikt wordt bevonden voor een hogere functie, maar ondertussen ben ik al wel mooi een half jaar aan het solliciteren. Dat schiet niet op dus!

Nog maar even blijven watertrappelen totdat de juiste baan zich aandient… (zucht)!

Na hockeydames nu ook voetbaldames?

Gisteravond voor het eerst bij Studio Sport vrouwenvoetbal gezien. Ik moet zeggen, ik was onder de indruk. Sowieso leuk dat Studio Sport eindelijk aandacht heeft voor het nationale vrouwenteam, maar ook heel leuk om te zien dat de voetbalsters de naam topsporters verdienen.

Ik zag twee atletische elftallen op het veld staan, en het spel zag er ook goed uit. Ik ben geen voetbalkenner, al kijk ik al bijna mijn hele leven naar voetbal op tv, maar je kunt zien dat deze dames het spel zowel technisch als tactisch beheersen. En dat is mooi om te zien. Zeker als je bedenkt dat veel van deze speelsters naast hun voetbalcarrière noodgedwongen nog moeten werken om een boterham te verdienen. Zal me niks verbazen als ze hun vakantiedagen hebben opgenomen om dit EK te kunnen spelen…

Ik vroeg me af waarom de media wel aandacht heeft voor onze hockeydames, en tot nu toe niet voor de voetbalsters. Zal wel met prestaties te maken hebben. De hockeysters zijn tig keer kampioen, terwijl de voetbalsters nu voor het eerst meedoen aan een EK. Nou, wie weet, brengen ze hier nu eens verandering in door straks te winnen van de Denen en een ronde verder te komen. Op die manier krijgen ze vanzelf de aandacht die ze verdienen. En kan de Rabobank een voetbalster als boegbeeld kiezen.

Eneco Tour

Zit te kijken naar de afsluitende tijdrit in de Enecotour in Amersfoort. De top 10 is nu aan het rijden, met nu Tjallingi naar de finish in de snelste tijd tot nu toe. Oef, met 48 km/uur door Amersfoort scheuren, da’s mij nog nooit gelukt .
Kan Joost Posthuma nog voor de 1e plek gaan? Gaat Rabobank toch nog een etappe winnen (na al die saaie sprints waarin Farrar de snelste was)? Nog een half uurtje, dan weten we ‘t!

Vrouwenwielrennen is leuk!

Is fietsen met alleen maar vrouwen leuk? Ja, inderdaad! Dat wist ik ook wel, want samen met de vrouwen van IJBM (mijn schaatsclub) gaan we al een paar jaar een weekend fietsen in Zuid-Limburg. Maar trainen met een groep vrouwen? Dat had ik nog niet eerder geprobeerd, dus toch maar eens een keertje mee met Vrouwenwielrennen.nl in Utrecht.

En ja hoor, er stond al een flinke groep vrouwen op de parkeerplaats. Altijd leuk om te zien dat vrouwen wel van een flitsend kleurtje houden (shirt), maar kunnen ze ook een beetje fietsen. Jawel, dat kunnen ze. En wat ik vooral leuk vind is dat het meer is dan gewoon een rondje peddelen. We hebben behendigheidsoefeningen gedaan, intervalwerk (rondje hard, rondje rust) en een klein stukje Finale rijden waarin we toch bijna de 50 km/uur haalden. Er zitten dus echte kleppers bij deze groep, leuk!

Voor de liefhebsters: woensdagavond 19.00 uur, parkeerplaats Biltse Hoek (Van der Valk bij De Bilt). Je kunt nog 2x mee voordat het te vroeg donker wordt.

Meer informatie: www.vrouwenwielrennen.nl

Geraakt

Zo, na 3 weken fietsen in zonnig Frankrijk (in het voetspoor van Tim Krabbé op onder andere Mont Aigoual), nu weer terug in ons eveneens zonnige lage landje. Gisteren gelijk maar weer mee met de zondaggroep voor een rondje door het Utrechtse landschap. Resultaat: een flinke wespensteek in mijn bovenlip waardoor ik er nu bijloop als Marijke Helwegen na een mislukte botoxbehandeling!

Sportvrouw met opgezwollen bovenlip na een wespensteek