Calgary, 20 februari. Deze keer ga ik het anders doen dan in 2007, zo heb ik mij voorgenomen. Deze keer pas ik heel goed op wat ik wel en niet doe hier op hoogte. Deze keer wil ik zo goed mogelijk acclimatiseren om bij de WK echt top te kunnen zijn. Daar past een wedstrijd op dag 3 dus eigenlijk niet in.
Maar ja, even wennen aan het rijden van een wedstrijd op de Olympic Oval is ook fijn en nuttig. Dus ingeschreven voor alleen een 500 meter om mezelf zo toch nog enigzins te beschermen. Op mijn trainingsschema staat immers nog met uitroeptekens vermeld dat ik nog geen steigerung (versnelling) mag doen. Eén rondje tempo dus maar.
Bij het inrijden heb ik al bijna spijt. Pfoe, voelt echt als ‘de derde dag’ op hoogte. Beetje zwaar en log. Desondanks sta ik een tijdje later aan de start. Voornemen: op techniek letten, goed diep gaan zitten, bocht goed aansnijden, gaan versnellen vanaf de kop van de bocht. Dit alles lukt wonderwel, en de laatste binnenbocht neem ik superieur: precies goed, mooi langs de blokjes, kom geweldig strak de bocht uit het laatste rechte eind op. Finishen en kijken op het scorebord: 43.76! Wow! Nu al. Slechts viertiende boven m’n persoonlijk record. En ik ging niet eens volle bak.
Morgen weer lekker verder met m’n extensieve werk, vanaf nu met een steigerung tussendoor. En niet gek laten maken nu. Over vier dagen weer een 500 meter.
