Calgary, 19 februari. We bivakkeren al weer voor de derde dag in het huis van Margaret Elm. Bij aankomst werden we verwelkomd door zoon Steven, bekend schaatser, afgelopen voorjaar gestopt. Margaret was met hulp van Steven en zijn verloofde nog druk bezig het huis op te ruimen voor onze komst. Een typisch Canadees of in ieder geval Calgariaans huis gelegen aan een wijdse avenue met uitzicht op Nose Hill Park. Beetje heuvelachtig terrein, heerlijk rustig, sparren en dennen rondom.
Nadat we ons op onze kamers hebben geinstalleerd laat Margaret ons de nodige apparatuur en huishoudelijke benodigdheden zien. We beginnen in de keuken bij de magnetron. Die ‘was broken’, maar beneden in de kelder stond nog wel een oudje die we konden gebruiken. Vervolgens de oven: de temperatuurinstelling hiervan ‘was also broken’ dus dat was een beetje gissen en voelen, maar dan werkt ie wel. De vaatwasmachine dan. Ook deze blijkt enigszins ‘broken’ te zijn, maar ach, hij doet het tenminste.
Eenmaal aan tafel aan de thee kletsen we nog wat verder over schaatsen (natuurlijk) en huishoudelijke dingetjes. We zijn niet de eerste schaatsgasten dus vele bekenden (nationaal of lokaal) passeren de revu. Tot Margaret plotseling een stoelleuning in haar handen heeft met de uitroep: Oh, no, ít’s broken! Gek, inmiddels verbaast het ons niet meer, dus we barsten allemaal in lachen uit.
