Tsja, Thomas Dekker, die gaat niet zo lekker. Nu ook de teruggevonden B-staal positief blijkt, heeft ie maar bekend dat ie inderdaad één keertje (één keertje maar!) EPO heeft ingespoten.
Mart Smeets en Wilfried de Jong willen hem graag laten vertellen hoe hij nou tot die daad is gekomen.
Mart neemt het interview af met een flinke opgestoken vinger. EPO nemen is Stom, Thomas is Stom geweest. ‘Ja, dat is zo’ knikt Dekker berustend, hij heeft het boetekleed al aan. Maar waarom nou? De vraag leidt hoogstens tot wat vaag gewouwel, een helder antwoord komt er niet. En dat zou ik als wielerliefhebber nou juist wel eens willen snappen. De Belgische mountainbiker Filip Meirhaeghe heeft hier tenminste nog een boek over geschreven, en dat maakt dat je een beetje in de huid van zo’n sporter kunt kruipen en snapt waarom ie uiteindelijk een Duitse apotheek binnenstapt om EPO te gaan halen.
Wilfried gooit het over een andere boeg. Wellicht ook geholpen doordat een goede vriend van Dekker bij het interview zit. De vriend verwoord de algemene opinie (teleurgesteld in de fietser Dekker) en heeft nuchtere tips voor Dekker om weer op aarde te komen, die echter nog niet echt enthousiast worden ontvangen. Okee, daar ben je ook een eigenwijze topsporter voor. Dekker komt wel wat meer los deze keer. En Wilfried stelt de vraag die mij ook steeds op mijn lippen brandde: helpt dat nou, die EPO? Volgens Dekker ging ie er niet harder van fietsen, maar hij had ook maar 1x ingespoten. Een kuurtje, probeert Wilfried nog los te krijgen. Dekker antwoord ontwijkend, maar ontkent het niet. De waarom-vraag stelt Wilfried maar niet.
Ik hoop dat goede vriend nog even flink inpraat op Dekker, want als fietser was ie toch een genot om naar te kijken. Dat moet ie ook zonder EPO kunnen. En die strikte begeleider moet er komen, dat is zeker. Ben benieuwd welke onthullingen we nog van Dekker te horen gaan krijgen de komende twee jaar.
Thomas Dekker blijft vaag. Het zwaaiende vingertje van Mart lokt hem niet uit zijn tent. De vriendensetting bij Wilfried laat iets meer zien. Maar Dekker blijft net zo ongrijpbaar als dat ene kuurtje EPO uit 2007. Jammer, zo laat je ook de ware fans in de steek!
