Sportverenigingen hebben het moeilijk in deze moderne tijd waarin de mens zuinig is op zijn schaarse vrije tijd. Het vinden van bestuursleden en andere vrijwilligers om de club draaiende te houden is dan ook lastig. Dat geldt ook voor het vinden van trainers. Ook mijn eigen club loopt hier de laatste jaren tegenaan, met alle gevolgen van dien: talentvolle junioren stappen over naar een andere club die een betere trainer en een grotere groep biedt, anderen stoppen helemaal omdat de lol eraf is.
Gisteravond liep het hoog op tijdens de (ouderwetse) ledenvergadering waar de voorzitter afscheid had willen nemen en de club dreigde om te vallen omdat een bestuur van twee mensen nu eenmaal geen volwaardig bestuur is. Ondanks alle oproepen en persoonlijke benaderingen had echter niemand zich kandidaat gesteld. Je zou zeggen, zoek uit waarom niet, maar dat bleef onbekend. Vermoedens te over dat mensen problemen hebben met de overgebleven bestuursleden en daarom bedanken voor de eer. Het voorstel om met zes kandidaten een geheel nieuw bestuur te vormen, kwam dan ook over als een overval en de emoties laaiden op.
Hoe nu verder? Een club zonder volwaardig bestuur (en straks ook nog zonder kunstijsbaan als voor de Vechtse Banen in Utrecht niet snel een nieuw plan komt) kan natuurlijk niet. Een drietal mensen gaat nu de mogelijkheden onderzoeken zodat tijdens een extra ledenvergadering de knoop kan worden doorgehakt. Dat kan nog een pittige zomer worden, met mensen die hun (macht?)positie niet af willen staan en met mensen die niet met die mensen willen samenwerken.
Ik weet het niet, deze schaatsclub is behoorlijk door het ijs gezakt geloof ik…
