Een trainer is ook maar een mens, en dus ook wel eens chagrijnig en gefrustreerd. Maar wat te doen met een trainer die zijn eigen frustraties voortdurend projecteert op zijn pupillen? De trainingen worden daar in elk geval niet leuker van weet ik uit ervaring.
Vrijblijvendheid is voor mij belangrijk. Ik ben lid van een club, en ik bezoek de aangeboden trainingen. Maar als mij dat een keertje niet uitkomt, wil ik ook de vrijheid hebben om niet te komen. Toen ik 18, 19 was zat ik in de Friese selectie, en was het mijn plicht om de centrale trainingen te bezoeken tenzij anders overeengekomen met de trainer. En schaatsers van een profploeg als TVM en DSB zullen ongetwijfeld ook moeten verschijnen op de trainingen, dat is tenslotte hun werk.
Bij een gewone club is dat echter anders. Mensen zijn lid omdat ze willen schaatsen. Maar leden kun je niet verplichten om op de trainingen te komen. Zolang een lid netjes zijn contributie betaalt, is hij/zij daar helemaal vrij in. Natuurlijk is het voor een trainer niet leuk als niemand op zijn trainingen verschijnt. Maar als het regent, kun je ook inschatten dat de animo voor de geplande fietstraining niet hoog zal zijn. Je kunt ook met je pupillen afspreken dat bij regen de training niet doorgaat. Dat is via de buienradar makkelijk in de gaten te houden, en mochten pupillen toch willen trainen, dan kunnen ze ook prima zelf uit de voeten met het door de trainer gemaakte schema.
Clubleden zijn per definitie werkende mensen, en een vergadering wil wel eens uitlopen. Dan is het toch een onmogelijke opgave om van die mensen te verwachten dat ze de trainer laten weten niet te komen? De trainer moet dit gewoon incalculeren als hij besluit clubtrainer te worden. En een trainer die je met een glimlach begroet op zijn training, wint heel wat meer aan sympathie dan een trainer die gelijk begint te mopperen. Groot kans dat mensen dan ook bij slecht weer toch nog komen om de trainer niet in de kou (regen) te laten staan.
Wat mijn gefrustreerde clubtrainer betreft ben ik helemaal klaar met die man. Eigenlijk heeft hij het afgelopen winter al verbruid door na het misgaan van een wedstrijdopgave zo tegen mij tekeer te gaan, dat ik hem letterlijk weg moest duwen. Dat hij vervolgens geen greintje belangstelling heeft getoond na mijn deelname aan het NK Masters deed voor mij de deur dicht. Als je eigen trainer niet eens geïnteresseerd is in jouw prestaties…
Een trainer moet meer kunnen dan trainingsschema’s maken, communicatie en open staan voor opmerkingen is ook een belangrijke eigenschap. Evenals oprechte belangstelling tonen voor je pupillen. Alleen dan kun je samen naar een doel toe werken en tot goede resultaten komen. Een persoon die al gefrustreerd raakt als je hem scheef aankijkt, kan beter een goede therapeut gaan zoeken, daar leent een schaatsclub zich niet voor.
